വേര്‍പാട്

അന്നായിരുന്നു ശ്രിന്ഗിയെ ആദ്യമായി വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വന്നത് . ആദ്യം തന്നേ പറയട്ടേ അവള്‍ ഒരു നല്ല പിടക്കോഴി ആയിരുന്നു . അനിയത്തിയും ഞാനും പഠനവും ബാപ്പ കച്ചവടവും ആയി തിരക്കിലായപ്പോള്‍ ഉമ്മിചിക്ക് ഒരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടി ഞാനാണ്‌ അവളെ അടക്കം മൂന്ന് കോഴി കളെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വന്നത് . ഉമ്മിച്ചി അവര്‍ക്ക് ഓരോരുതെര്‍ക്കും നല്ല ഓരോ പേരും നല്‍കി . കറുമ്പി, വള്ളി , പിന്നെ നമ്മുടെ ശ്രിന്ഗിയും .

ശ്രിന്ങ്ങി അവള്‍ ഒരു നാണക്കാരി ആയിരുന്നു . ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നേ ആരും ഇഷ്ട്ടപെടുന്ന പ്രേകിര്തം . ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്ന ഉമ്മിചിക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടപെട്ടു . അവള്‍ക്കും ഉമ്മിചിയെ ഇക്ക്ഷേ പിടിച്ചു എന്ന് തോന്നി . മറ്റു കോഴികളില്‍ നിന്നും വെതെയ്സ്തമായി തറയില്‍ വച്ച ഉടനെ തന്നെ അവള്‍ മെല്ലേ ഉമ്മിച്ചിയുടെ നേരേ മണ്ടി മണ്ടി നടന്നു ...... . അപൂര്‍വമായ ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം ആയിരുന്നു അത് .


ഉമ്മിചിക്ക് അവള്‍ തന്‍റെ മകളെ പോലെ ആയിരുന്നു . അവള്‍ക്കു മാത്രമേ വീടിനു അകത്തു കയറാന്‍ അധികാരം ഉണ്ടായിരുനുല്ലു... ഉമ്മുചിയുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു അവളുടെ ഉറക്കം പോലും .. ഉമ്മിച്ചിയുടെ കൂടെ അതി രാവിലെ തന്നെ അവള്‍ ഉറക്കം എഴുന്നേക്കും ഉമ്മിച്ചി യുടെ കൈയില്‍ നിന്നും ഒരു പിടി ഗോതമ്പും തിന്നു ഒറ്റ പോക്കാണ് . മറ്റു കോഴികളെ പോലെയല്ല അവള്‍ക്കു സ്വന്തമായ് ഒരു പാത്രം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു ........ ഉമ്മിച്ചി അതില്‍ കൊടുത്താല്‍ മാത്രമേ അവള്‍ കഴിക്കത്തു ഉള്ളായിരുന്നു .


" ഇജ്ജു ഇതു കഴിച്ചിട്ട് ചുനകുട്ടി യെ പോലെ അങ്ങ് പൊക്കോ അവളുമാര് മയി ഒന്നും അടി ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വരരുത് .. ആയ കറുമ്പി ക്ക് എപ്പോ ഇച്ചിരി കുറുമ്പ് കൂടുതലാ .. അവളുമായി വലിയ കൂട്ട് ഒന്നും വേണ്ട ............" ഉമ്മിച്ചി പറഞ്ഞതെല്ലാം മനസിലായെന്ന മട്ടില്‍ അവള്‍ തലയാട്ടി കൊണ്ട് കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും . പിന്ന ഒരു പോക്കാണ് ."ദൂരെയൊന്നും പോകരുത് എളുപ്പം ഇങ്ങു വരണം " ശരി എന്നാ മട്ടില്‍ വാലും കുലുക്കി ഒരു ഓട്ടമാണ് ...


അടുക്കള കതവില്‍ ഒരു മുട്ടല്‍ ...... ടിക്ക് ടിക്ക് തെറ്റ് ധരിക്കേണ്ട ഇതും ഉമ്മിചിയും ശ്രിന്ഗിയും തമ്മിലുള്ള ഒരു രസകരമായ ചടങ്ങാണ് . കൊട്ട് കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം " ഇജ്ജു പിന്നെയും വന്നോ ? ഇനി ഇന്നില്ല" പത്തു പതിനഞ്ചു ഗോതമ്പ് പാത്രത്തില്‍ ഇട്ടു കൊടുത്തിട്ട് ഉമ്മ ശകാരിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാം . ഇതു ദിവസത്തില്‍ പത്തു പതിനഞ്ചു ദിവസം ആരെങ്ങേരുന്ന ഒരു കലാ പരിപാടി ആണ് ...


ശ്രിങ്ങി വളര്‍ന്നു വലുതായി .. അവള്‍ക്കു ഒരു കൂട്ട് വേണം എന്ന് ഉമ്മിചിക്ക് തോന്നി അങ്ങനെ ആണ് അപ്പു വീട്ടില്‍ എത്തുന്നത്‌ ഒരു നല്ല പൂവന്‍ ..ശ്രിന്ഗിയും അവനും ഇണ പിരിയാത്ത കൂട്ടുകാരായി പിന്നെ അവനും ഉമ്മുചിയുടെ ഇഷ്ട്ടക്കാരനായി . എങ്കിലും ഉമ്മിചിക്ക് ശ്രിങ്ങിയോടു തന്നെ ആയിരുന്നു മമത കൂടുതല്‍


കാലം കടന്നു പോയി എനിക്ക് ചെറിയ ഒരു സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായി .. ഉമ്മിച്ചിയുടെ പ്രേതിഷേദം വക വെക്കാതെ ഞാന്‍ അപ്പുവിനെ ഷാപ്പില്‍ കൊടുത്തു പണം ആക്കി .. .. ഉമ്മിച്ചി ശ്രിന്ഗിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു " നീ വിഷമിക്കണ്ട ഡി അതിലും നല്ല പൂവനെ ഞാന്‍ നിനക്ക് കൊണ്ട് തരാം ... ആ തല തെരിച്ചവെന്റെ പൈസ കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചത് കൊണ്ടാണ് അവന്‍ അപ്പു വിനെ കൊണ്ട് പോയപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയാത്തത് . " ശ്രിങ്ങിയുടെ വിഷമം ഒന്നും അത് കൊണ്ട് തീര്‍നില്ല ... അവള്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതായി അതോടൊപ്പം ഉമ്മിചിയും വിഷമത്തിലായി .അവള്‍ പറമ്പില്‍ അങ്ങോളം ഇങ്ങോളം നടന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു . അവളുടെ പുറെകെ വിഷമത്തോടെ ആശ്വാസ വാക്കുകളുമായി ഉമ്മിചിയെയും കാണാമായിരുന്നു . എനിക്ക് വളരെ വിഷമമായി ..............


പിറ്റേ ദിവസം ഉമ്മിച്ചിയുടെ നിലവിളി കേട്ട് കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ എഴുനെട്ടത്‌ . " അല്ലഹ് ഞമ്മട ശ്രിന്ഗിയെ കാണാനില്ല " ഉമ്മുച്ചി ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു . പറമ്പ് മുഴുവന്‍ ഞങ്ങള്‍ അരിച്ചു പെറുക്കി ഒരു ഫലവും ഉണ്ടായില്ല .രാവിലെ ഉമ്മിച്ചി തുറന്നു വിട്ടതാണ് പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല ........... ഉമ്മിച്ചി വളരെ വിഷമത്തിലായി . പിന്നെ ശ്രിന്ഗിയെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല ....


ഇപ്പോഴും ഉമ്മിച്ചി ശ്രിങ്ങിക്കുള്ള ഭക്ഷണം പതിവായി ആ പാത്രത്തില്‍ വക്കും. അടുക്കള കതവില്‍ മുട്ട് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉമ്മുച്ചി ഓടി ചെന്ന് നോക്കുന്നത് കാണാം . " ശ്രിങ്ങി എന്തായാലും തിരിച്ചു വരും അവള്‍ക്കു എന്നെ പിരിയാന്‍ കഴിയില്ല " ഉമ്മിച്ചി ഇടയ്ക്കൊക്കെ പുലമ്പുന്നത് കേക്കാം .......... ശ്രിങ്ങി തിരിച്ചു വരുമോ ? ഉമ്മിചിയോടൊപ്പം ഞാനും കാത്തിരിക്കുന്നു .........................................................


dedicated to my friend .. Nishad

A tribute

Darkness is slowly giving it hands to the nature.... the much awaited creatures in the nature give a pleasant shake hand to it. Lights of moon is reflecting from the hilly mountains as the mountains looks like a white feather .The sizzling wind breaking the bond between the snow and leafs ...... the nature is looking beautiful and wild....

Street lights are on and the city is bathing in lights. Every body is busy with night shopping , clubs, sports... a celebration mood. The place is look like a heaven on earth . But she is not interested in anything .. all of her friends are engaged in different activities .. every body calls her as " crazy Ann". she is not interested in even responding to it. She is 17 year old , white , beautiful but not tall.She loves travel and people. She always talk about life and and people. "life is a service.. i want to serve my fellow humans .. i will adopt one or more children in future and help the people as i can" she told to one of her friend..
"crazy.... you are loose ... enjoy the life drinks.. , men.., parks...... ha ha do not think about others .. enjoy your life in a bigger way......... " .replied by her best friend . she went without saying anything .

Actually she needs somebody to love or being loved by some one as a child loves her mother and vice verse .Her childhood was painful. Actually she did not get any love at all .. nobody cared her.On her child hood days she did not go any parks because all of her friends were coming with their mothers. One day she visited a amusement park with her dearest friend and her mother.. Ann was only 10 years old at that time . On playing she fell down .. her friend's mother came and nursed her .. at that time her friend came and told to her mother " do not help her , she is not your child .. you are my mother .. do not love her .. i need your complete love.. i do not like to share it" . it made a big impact on her .Her small mind was broken.........

From that day onwards Ann is always moody and not interested in anything. Actually she has a mother like everybody but a drunken mother.... only one interest in life drinking alcohol .. did not care her child at all... used to start drinking from the morning onwards... did not love her at all.. always roaming around the city with her drunken friends. But Ann loves her mother very much .Her father is a different kind of men .. he is interested only in business, any way he is caring her very much .. But she needs love from their parents ...... unfortunately she is not getting that

At last what she feared is happened . Her father broke with her mother and her mother became completely drunken and left the house . Ann became alone ..
She is very thirsty for love and care. she is only 17 she badly needs love and care... One day as she was returning from school she saw a small street dog suffering from injury. She took it to her home. she nursed him very well and gave him a name Tom.On that day onwards Ann and Tom are good friends. she loves Tom very well . Tom can not live a moment with out Ann. their relations become a divine one. she loved Tom as her child. she gave all her bundled love to Tom and Tom made her life happy and funny

On a rainy day , Ann went for walk with her dog.. the visibility was not so good .. but she liked to walk with her dog .. it was a routine in her life .. so in any case she did that thing. The nature was so furious that she could not see anything ..... some how she reached her home ... but suddenly she understand that she lost her dearest dog Tom.she could not believe her self . With out considering the rain she roamed all the places that she traveled with Tom but she was unlucky..

She became ill. nobody could understand her feelings.. she lost her control over her mind and her father did everything to find Tom but failed to help her. she was admitted in a mental hospital . doctors did everything but her state was still the same. "find Tom that is the only cure for this disease " doctors told to her father.. but he was helpless.

Months gone one day a stranger came to the hospital. Ann was not in good condition , she did not look at all .. suddenly the stranger opened a bag and took a dog and gave to her. Ann was amazed . she called loudly "TOM...,TOM....."she kissed the dog several times with joy and raised her head to thank the stranger ,she was shocked.. she could not believe her eyes " mother..my mother.." she cried loudly.Her mother took her and gave her a kiss ..Ann feels the love of her mother . "mother.... mother.. i got my mother.........." Ann murmured ." sorry for everything my child i understood my mistakes" She cried like a child..

dedicated to my dear friend Aino

ഒരു ചെറിയ നേരംപോക്ക്

ഔദ്യോകിക ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും വിരമിച്ചതിനു ശേഷമുള്ള ജീവിതം ഒരു ശുന്യത ശ്രിഷ്ട്ടിചപ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും നേരമ്പോക്കുകള്‍ ആരംഭിക്കാം എന്ന് തോന്നി .എപ്പോള്‍ എന്ന് എവിടവെച്ചു തോന്നി എന്ന് അറിയില്ല ... തപാല്‍ സ്റ്റാമ്പ്‌ ശേഖരണം, നാണയ ശേഖരണം ......... കുറേ ഹോബ്ബീസ് മനസ്സില്‍ മിന്നി മറഞ്ഞു .എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വെത്യസ്തത എന്നത് ഒരു ട്രെന്‍ഡ് ആയതിനാല്‍ മനസ് ആ വഴിക്ക് തുറന്നു വച്ചു. റിട്ട്യര്‍മെന്റിന് ശേഷമുള്ള ജീവിതം മരണത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ് . ജീവിതത്തിനു പകരം മരണത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന സമയം ,കാമുകിയെപ്പോലെ ഒന്ന് ചുംബിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയം . മരണത്തെ തന്നേ ഹോബി ആക്കിയാലോ ? മനസ് നിയത്രനമില്ലാത അതിനു തോന്നിയടുതൊക്കെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി , ഭ്രാന്തമായ ചിന്തകള്‍, മനസിന്‌ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി .. അത് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തന്നെ കള്ളിനും കന്‍ചാവിനും നല്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഭ്രാന്തമായ ഒരു ലഹരി . മരണവു മായി ബന്തപെട്ട ഹോബ്ബീസ്? മത ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വായിച്ചു മരണത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യ്താലോ? ഒരു വെത്യസ്തതയും തോന്നിയില്ല
കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചെങ്കിലും മരണത്തിനും മനസിനും ഒരു പോലെ ഇഷ്ടപെട്ട ഒരു ഹോബി കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .. വളരെയതികം നിരാശ നോന്നി .. പത്രം വായിച്ചതിനു ശേഷമാവേട്ടെ ഇനിയുള്ള കണ്ടുപിടുത്തങ്ങള്‍ . ലോകത്തുള്ള പത്രങ്ങളും ,മാസികകളും പല പ്രാവിശ്യം വിഴുങ്ങുക ഇപ്പോഴത്തേ -പ്രധാനപെട്ട ഒരു ജോലി ... വാര്‍ത്തകള്‍ വായിക്കുക ..രാഷ്തൃയക്കാരെയും ,രാജ്യെതെയും കുറ്റം പറയുക (മനസ്സില്‍ മാത്രം , പുറത്തു പറയാനുള്ള ധൈര്യം ഇപ്പോഴില്ല ... പണ്ടും ഇതു തന്നെ ആയിരുന്നു അവസ്ഥ ) .പത്ര താളുകള്‍ മറിച്ചുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍ എന്തോ ഒന്ന് മനസ്സില്‍ തടഞ്ഞു .-- വിനോദ യാത്രയ്ക്ക് പോയ 2 വിധ്യര്തികള്‍ മുങ്ങി മരിച്ചു .-- പൊടുന്നനേ ഒരു ചിന്താ സ്ഫോടനം .. സ്റ്റാമ്പ്‌ ശേകരണം പോലെ മരിച്ചവരുടെ വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിച്ചാലോ? മനസിനും സന്തോഷം മരണത്തിനും സന്തോഷം വെത്യസ്തമായ ഒരു ഹോബി ... ട്രെണ്ടും (ഏതു കാര്യം തുടങ്ങിയാലും വെത്യസ്തത സമുഹം ആവശ്യപെടുന്ന ഒന്നാണല്ലോ?) ഹാപ്പി ആയി. എന്ന് തുടങ്ങണം ഹോബി തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് ആരെങ്കിലും രാഹു കാലം നോക്കുമോ ? കോളേജ് ലും ജീവിതത്തിലും നിരീശാരവാതി ആയിട്ടു അറിയപ്പെട്ട താന്‍ രാഹുര്‍ നോക്കണോ ?(ചുമ്മാ ജാഡ മാത്രം മനസ്സില്‍ ദൈവത്തി ney വിളിച്ചോണ്ട് ദൈവത്തിനെയ്‌ കുറ്റം പറയുക ഒരു ശീലമായി മാറി എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റും) . എന്തായാലും നല്ല ഒരു ദിവസം നോക്കി മാത്രമേ തുടങ്ങുന്നു ഉള്ളു .. "ചരിത്രം സൃഷ്ട്ടിക്കാന്‍ പോവുകയാണല്ലോ... " എങ്ങനെ തുടങ്ങണം? എന്തെല്ലാം ആവശ്യമുണ്ട് ? മരണം ..രാമായണം തന്നെ ഉപയോഗിക്കാം .. രാമായണത്തിന്റെ താളുകളില്‍ മരണ വാര്‍ത്തകള്‍ പത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വെട്ടി എടുത്തു ഭംഗിയായി ഒട്ടിക്കാം ... ദിവസവും ആയിരക്കണക്കിനു ആളുകള്‍ മരിക്കുണ്ട് ..നൂറു കണക്കിന് വാര്‍ത്തകള്‍ പത്രങ്ങളിലും വരുന്നുണ്ട് .. സാധാരണ മരണങ്ങളോട് ഒരു താല്‍പ്പര്യം തോന്നിയില്ല .. വെതെയ്സ്തമായ അപകട മരണങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാം ...
എന്താന്നില്ലാത്ത ഒരു ആവേശം .. നേരേ പോയി കലണ്ടര്‍ നോക്കി നാളെ കര്‍ക്കിടകം ഒന്ന് ... കാലന്റെ മാസത്തില്‍ തന്നെ കണക്കെടുപ്പ് തുടങ്ങാം .. ആവേശം അലകടലായി ........ ഒരു ദുരന്തം നാളെ ഉണ്ടാകും ....... നല്ല തുടക്കം കിട്ടും .ഉറക്കിതിന്റെ വിളി തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു .......... അതിനു വിഖാതം സൃഷ്ട്ടിച്ചൂ കൂടാ .മരണ കണക്കെടുപ്പിനു മുന്‍പ് അര്‍ദ്ധ മരണം നല്ലതാണു .

രാവിലെ തന്നെ പത്രങ്ങള്‍ പരതി ....... സാധാരണ മരണങ്ങള്‍ അല്ലാതേ ഒരു അപകട മരണമോ വെത്യേസ്തമായ മരണങ്ങലോ കണ്ടില്ല .... വളരെ അധികം നിരാശയും കോപവും തോന്നി ... കാലനെയും കര്‍ക്കിടകതെയും ശപിച്ചു .മദ്യം നിരാശ്യക്ക് നല്ല മരുന്നാണല്ലോ? ബാഗും എടുത്തു പുറപ്പെട്ടു ...... വോഡ്ക അഞ്ചു പെഗ് അങ്ങ് അകത്താക്കി ...... പണ്ടേ മുതല്‍ ഉള്ള ശീലമാണ് റഷ്യന്‍ മാത്രമേ പിടിക്കുകയുള്ളു (കിക്ക് ).നാളെയെങ്കിലും ഒരു നല്ല വാര്‍ത്ത‍ പ്രതിക്ഷിക്കുന്നു......... പ്രതിക്ഷ അതാണല്ലോ ജീവിതം

ന്യൂസ്‌ : അജ്ഞാതനെ മരിച്ച നിലയില്‍ കണ്ടെത്തി --
ഏകദേശം അറുപത്തി രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ആളെ അജ്ഞാത വാഹനം തട്ടി മരിച്ച നിലയില്‍ കണ്ടെത്തി . മരിക്കുന്ന സമയത്ത് അയാളുടെ കൈയില്‍ ഒരു ബാഗ്‌ നിറയ ന്യൂസ്‌ പേപ്പറും ഒരു രാമായണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.................................

അയാള്‍ തന്‍റെ എഴുത്ത് നിര്‍ത്തി ...... ഇതു ആദ്യമായി അല്ല അയാള്‍ കഥ എഴുതുന്നത്‌ ..... അമ്പതു വര്‍ഷമായി ഇതു തന്നെ പണി . " അത്യധുനികാന്‍ ,ആധുനികന്‍ ഹാ ഹാ ....... " അയാള്‍ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു ..." വയസ്സായി പഴയത് പോലെ എഴുതാന്‍ കഴിയുനില്ല" ...... തന്‍റെ കഥകളില്‍ മരണം ഒരു അധിതിയെ പോലെ കടന്നു വരുന്നതായി അയാള്‍ മനസിലാക്കി .. '"മരണം ഒരിക്കലും രെക്ഷപെടാന്‍ പറ്റാത്ത ദൈവത്തിന്റെ അല്ല പിശാചിന്റെ കുരുക്ക് ..... ഒരു ഭീരുവിനെ പോലെ മരന്നെതെ കാത്തിരിക്കാന്‍ തനിക്കു വയ്യ മരണത്തെ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്ന് കീഴടക്കുക അതാണ് ഒരു ത്രില്ല് ഹാ ഹാ .." അയാള്‍ ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു . " ഒരു കുപ്പി സൈനൈട് ഒറ്റ കുടി ഹാ ഹാ മരണത്തിനു സ്വാഗതം " അയാള്‍ എന്തോ കരുതികൂട്ടി പുറത്തേക്കു പോയി ...

മരണത്തെ അയാള്‍ കീഴടക്കി കാണുമോ ? അതോ മരണം അയാളെ കീഴടക്കിയോ?